Niespokojne godzinyPowieść o potrzebie zaufania i akceptacji, a przede wszystkim o miłości, która te potrzeby zaspokaja. Kasia bohaterka powieści poznaje Janusza, który właśnie przeżywa trudne chwile w domu i w szkole. Spotkanie jest przypadkowe, ale odmienia ich na zawsze.&„,Spojrzał na
bbt 22 W latach siedemdziesiątych ukazywała się seria książek "Biblioteka Błękitnych Tarcz". Opowiadania miały wyraźnie dydaktyczny charakter, zawierały dość jasny przekaz i czytelny morał. Niewielkiego formatu i takiejże objętości tomiki traktowały o sprawach bliskich nastolatkom, pomagały radzić
Byłam, byliśmy to książka wyjątkowa w twórczym dorobku Ireny Jurgielewiczowej, znanej autorki powieści i opowiadań dla dzieci i młodzieży. Ma charakter biograficzny. Autorka wraca w niej do najwcześniejszych lat swego życia i losów najbliższych: rodziców, rodziny, przyjaciół. Są to nie tylko
Kolejna doskonała powieść Ireny Jurgielewiczowej, która jak zawsze nie zawiodła swoich Czytelników dając im do rąk książkę pełną akcji, humoru, przyjaźni. Dlatego też została zaliczona do Klubu Przyjaciół Dzieci z Bullerbyn. Wesoła i bardzo ciekawa książka dla dzieci w wieku 8-12 lat.
Historia młodych ludzi, którzy wkraczają w dorosłe życie i uświadamiają sobie czym jest życie, relacje z innymi ludźmi oraz dobro i zło.
Okładka, ilustracje i opracowanie graficzne: Bimali Horska. bbt nr 7
Spisana tu relacja nie jest monografią obozu wojskowego, w którym paręset kobiet-oficerów Armii Krajowej znalazło się po Powstaniu Warszawskim w charakterze jeńców wojennych. Jest próbą zdania sobie sprawy z treści, którymi pamiętne miesiące zostały wypełnione, podjętą z potrzeb osobistych - jako
Doskonała powieść psychologiczna o kilkunastoletniej dziewczynie, wychowance domu dziecka, która z trudem wyzwala się z kompleksu samotności i wyobcowania. Występują tu również – w nowych rolach – bohaterowie powieści Ten obcy.
"Historia o czterech warszawskich pstroczkach" powstała podczas okupacji. Jest to pierwsza Ireny Jurgielewiczowej książka napisana dla dzieci. Wydana została po namowach Ewy Szelburg-Zarembiny.
Piotruś nie ma ani mamy, ani taty. Jest bardzo dzielny, ale samotny. Wędruje po najsmutniejszym lesie na świecie, którego drzewa okaleczyła wojna. Kiedy trafia do Zielonej Doliny, cichej i dalekiej od dróg, w Domu pod Topolą poznaje kobietę, której źli ludzie odebrali córki. Chłopiec postanawia
